Bestuurslid Milou van Ingen werd voor het tijdschrift ‘Mijn Geheim’ geïnterviewd over haar werk in Sengerema Hospital en over hoe het is om een half jaar in Tanzania te zijn.

In het interview vertelt zij onder andere over werken en leven in de tropen, waarom ze zich heeft toegewijd aan het werken met ernstig zieke baby’s en hoe haar partner haar het laatste zetje heeft gegeven om dit grote avontuur aan te gaan. Klik op de link om het artikel te lezen.

286 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

Afgelopen jaar werd onze Neonatale Intensive Care Unit (NICU) in Sengerema verbouwd en in omvang verdrievoudigd. Inmiddels heeft de nieuwe afdeling zijn deuren geopend, en komen kritiek zieke baby’s van heinde en verre voor zorg op deze indrukwekkende afdeling. In deze korte compilatiefilm neemt projectleider Milou van Ingen je mee van het pré-NICU tijdperk tot nu.
Bovenstaande is mede mogelijk gemaakt dankzij  Wilde Ganzen, het Nederlands Albert Schweitzer Fonds, Little Superheroes, het Radboudumc Amalia kinderziekenhuis en alle individuele betrokkenen die met (financiële) steun een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de heropening van de NICU.
Om op deze grote schaal zorg te kunnen blijven bieden, blijft financiële hulp essentieel. Wil jij ook op structurele wijze een bijdrage leveren, dan is het mogelijk om ‘vriend’ van onze stichting te worden. Voor €8,50 per maand kun je het ziekenhuis al enorm helpen. Voor meer informatie en aanmelden, kijk dan onder het kopje ‘doneren’ of scan de QR code.

270 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Wilde Ganzen publiceerde vandaag een mooi artikel over Project NICU in Sengerema Hospital. Mede dankzij hun steun, kon de NICU afgelopen jaar worden verbouwd en in omvang worden verdrievoudigd. Hierdoor kunnen we de 1500 baby’s die op jaarbasis intensieve zorg nodig hebben, opnemen op de NICU en de zorg bieden die zij zo hard nodig hebben.

Lees hieronder het mooie stuk en interview met onze zaalarts Caroline Mtani, die al sinds de oprichting in 2015 betrokken is bij de zorg voor de meest kwetsbare baby’s in Sengerema.

Klik op foto voor het artikel

 

262 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Afgelopen jaar heeft Wilde Ganzen hartverwarmende kaarten ontvangen- en doorgestuurd voor het personeel, de moeders en de baby’s op de NICU. Speciaal voor de opening is hier een prachtige, lange slinger van gemaakt om de NICU te versieren.
 
Dank allemaal voor de mooie berichten!
‘karibu mtoto mdogo’

392 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

31 maart werd Sara geboren. Haar ouders hebben een grote liefde voor het Afrikaanse continent. Zij hebben hier in het verleden veel gewerkt en gereisd. Haar vader als dierenarts en haar moeder op de operatiekamer in meerdere Afrikaanse landen. In plaats van kraamcadeaus, vroegen haar ouders om een bijdrage voor project NICU.
Van de prachtige opbrengst, hebben we een premature simulator kunnen aanschaffen met ‘aangeboren afwijkingen’. Zodoende kunnen we het personeel van de NICU zo echt mogelijk trainen en voorbereiden op alle mogelijke scenario’s. Hiermee hopen we dat ‘baby Sara’ in de toekomst bijdraagt aan nog betere opvang en reanimatie na de geboorte!
Asante sana Bram en Susanne Meulendijks.

408 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Het is maandagochtend en ik loop visite op de kinderafdeling. Ik ben benieuwd welke patiënten afgelopen weekend zijn opgenomen. De afdeling is druk en ik zie veel nieuwe gezichten. Tussen die nieuwsgierige blikken tref ik een jongen van zeven jaar met kortademigheid. Hij wordt behandeld met antibiotica bij de verdenking op een longontsteking, maar als ik met mijn stethoscoop luister stel ik de diagnose astma. Ik vraag moeder een salbutamol puff te kopen bij de apotheek én een waterflesje. Deze mag ze leeg drinken. Van dit flesje zullen we namelijk een voorzetkamer knutselen, die ze mee naar huis kan nemen.
In de middag en avond die volgen vind ik de patiënt echter niet terug op de afdeling. Ik maak me zorgen, hij is toch best wel benauwd en moet daarom vandaag starten met de juiste medicatie. Ik vraag de verpleging te bellen als de jongen op de afdeling verschijnt, maar hoor niets.

De volgende ochtend zit hij vrolijk rechtop in bed. De benauwdheid is een stuk minder. Ik voel trots wanneer moeder uit haar tas een mooi bouwwerk tevoorschijn haalt: de voorzetkamer met puff! Dat de verpleegkundige van dienst dit zelfstandig gemaakt heeft én moeder puffinstructies heeft gegeven, is een fantastisch resultaat van de ETAT cursus die we enkele weken daarvoor gegeven hebben.

Mijn maatschappelijke stage duurt drie maanden en terwijl Tanzania afscheid neemt van wijlen president Magufuli, neem ik eind maart afscheid van Sengerema, het ziekenhuis en mijn collega’s.
Als kinderarts in opleiding uit het Maastricht UMC+ mocht ik deze leerzame periode toevoegen aan mijn opleidingsplan, tussen mijn vierde en vijfde opleidingsjaar in. Geen standaard onderdeel van onze opleiding, maar iets wat op eigen initiatief gedaan kan worden. Een zeer waardevolle toevoeging, als je het mij vraagt.

Want waar ik in mijn eerste week in Sengerema toch wel onder de indruk ben van de hoeveelheid zieke kinderen (of misschien moet ik zeggen zowel van de ‘hoeveelheid’ als de ‘mate van ziek zijn’), realiseer ik me gaandeweg hoeveel ik van deze pure vorm van geneeskunde leer. Ik durf te vertrouwen op mijn klinische blik, want bevestiging van aanvullend onderzoek is kostbaar en daarmee ook niet altijd mogelijk. Ik leer dat er vele wegen naar Rome zijn, en dat vele van deze (om)wegen op het juiste eindpunt aankomen.

Waar COVID-19 momenteel een grote uitdaging is voor de wereldwijde gezondheidszorg, is men in Tanzania toch vooral druk met het bestrijden van al langer bekende vijanden zoals bijvoorbeeld HIV en malaria. Daarnaast ligt Sengerema in de zogenoemde ‘sickle cell belt’ en komt ook ondervoeding of failure to thrive regelmatig voor.

Het aantal (vroeg)geboortes is hoog en de zwangerschappen zijn over het algemeen ongecontroleerd. Daarnaast heeft de NICU in Sengerema ook voor bekendheid in de regio gezorgd waardoor ook babies vanuit elders naar ons worden verwezen.

Ik kreeg de kans om een tijdje uit de Nederlandse gezondheidszorg te stappen en vanaf een afstand toe te kijken. Vanzelfsprekend ben ik trots te mogen werken in een vooraanstaand zorgsysteem zoals dat in Nederland. Tegelijkertijd zag ik bijvoorbeeld ook hoe verfrissend een lage administratielast bijvoorbeeld kan zijn.

Ik leerde mijn weg vinden in een totaal ander zorgsysteem. Ook maakte ik kennis met een omgeving waarin de dood dichtbij is. Acceptatie is een belangrijk onderdeel van de lokale cultuur. Middels training heb ik mijn bijdrage willen leveren het vermijdelijke aan te pakken.

In het vliegtuig naar Nederland bereid ik me mentaal voor op mijn terugkomst in een hypermoderne omgeving. Ik drink mijn waterflesje met smaak leeg en ben een bijzondere ervaring rijker.

1,776 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Voor de nieuwe NICU zijn een boel nieuwe middelen en apparaten aangeschaft. Zo wordt de afdeling ingericht met nieuwe couveuses, ademhalingsmachines, zuurstofapparaten en monitors. Deze komen van over de hele wereld. De speciaal voor de tropen gemaakte couveuses zijn onlangs aangekomen. Onze lokale professionals buigen zich vakkundig over het in elkaar zetten hiervan!

530 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Ondertussen in Sengerema is de nieuwe NICU bijna klaar. Vandaag zijn ze druk bezig met het leggen van de vloer. De nieuwe afdeling wordt ontzettend groot en er kunnen dubbel zoveel kinderen worden opgenomen.

528 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Helaas is een tekort aan structurele aanwezigheid van medische middelen en medicijnen realiteit in Sengerema Hospital. Moeders met een baby op de NICU moeten daarom frequent zelf met een ‘boodschappenbriefje’ de markt op, op zoek naar een duka la dawa (lokale apotheek) die deze producten hebben. Hierbij moet je denken aan gaasjes, infusen, vloeistoffen maar ook levensreddende medicijnen als antibiotica. Veel moeders kunnen deze onkosten niet betalen.
Sinds de komst van ‘project NICU’ zijn er diverse initiatieven geweest om deze middelen zo maximaal mogelijk aan te vullen. Vorig jaar heeft het Nederlands Albert Schweitzer Fonds een grootschalige crowdfunding georganiseerd en heeft Wilde Ganzen een aanzienlijk bedrag gesponsord om dergelijke tekorten te voorkomen. Het nieuwe statement op de NICU is dan ook: ‘never out of stock again’. Door alle prachtige bijdragen, kunnen we de NICU voor een langere periode voorzien van alle middelen die de baby’s zo hard nodig hebben voor een eerlijke kans op leven.

472 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Na ruim anderhalf jaar zijn we weer terug op Tanzaniaanse bodem en dat bevalt goed. Vrolijke geel en witte vlaggetjes voor en door het Sengerema Hospital verwelkomden ons (opgehangen voor Pasen, dat hier groots wordt gevierd). Het ziekenhuis inlopen voelde alsof het gisteren was dat we er rondliepen. De bekende gezichten van Rian (de tropenarts), Lesse (lokale project manager), verpleegkundigen en andere artsen ontvingen ons hartelijk.

Ondanks dat het niet gisteren was dat we hier waren, zijn we de afgelopen tijd veel bezig geweest met het ziekenhuis en de lopende projecten (waaronder project NICU). Een aantal maanden geleden was het eindelijk zo ver: al het geld voor de verbouwing van de NICU was bij elkaar door de succesvolle samenwerking tussen Little Superheroes, Stichting Vrienden Sengerema Hospital (waar wij inmiddels ook al meer dan een jaar in het bestuur zitten) en Wilde Ganzen. De NICU verbouwing is inmiddels in volle gang en gaat heel verspoedig.

Vanwege de verbouwing is de NICU een tijdje geleden verhuisd naar een zaal op de kinderafdeling. Het personeel heeft zich flexibel opgesteld en werkt hard op de huidige NICU. Het is bewonderingswaardig om te zien hoe zij met de krappe personele bezetting de NICU draaiende houden. Zeker gezien er, ondanks grote verbetering in de afgelopen jaren, veel ernstig zieke baby’s worden opgenomen en ook regelmatig baby’s komen te overlijden.

Toen ik gistermiddag op de NICU was, kwam een moeder aan met haar pasgeboren baby Stanislaus. Hij was in de nacht geboren in een klein ‘health center’ en had niet goed gehuild na de geboorte. Ook kreeg hij kort na geboorte hoge koorts. Bij aankomst op de NICU was hij erg ziek, had hij 40 graden koorts, een hele snelle ademhaling en was hij geïrriteerd. We dachten aan een ernstige infectie en zijn gestart met antibiotica. Meest waarschijnlijk heeft Stanislaus een hersenvliesontsteking. Hij wordt met de beste hoop behandeld, maar het is nog helemaal niet zeker of hij de infectie gaat overleven.

Op de NICU in het Sengerema Hospital is de kwaliteit van zorg voor ernstig zieke en te vroeg geboren kinderen hoog, met name voor Tanzaniaanse begrippen. Dat is bekend in de hele regio en resulteert erin dat ouders met hun kinderen van heinde en verre naar het ziekenhuis afreizen, zo ook de moeder van Stanislaus. De grote aantallen bevallingen in het ziekenhuis, in combinatie met de verwijzingen uit kleinere klinieken leidt tot een overvolle NICU, waar per dienst maar één verpleegkundige werkt. Het is mooi om te zien hoe toegewijd de verpleegkundigen zijn, ondanks de uitdagingen die zij in hun dagelijks werk tegenkomen. Eén van de huidige problemen is het gebrek aan monitoring (waardoor ademstops bijvoorbeeld niet kunnen worden geregistreerd). Hierdoor komt alles aan op de ogen van de verpleegkundige of dokter, maar het is onmogelijk om de vaak wel 20 kinderen op de afdeling continu in je eentje in de gaten te houden. De nieuwe NICU zal plaats bieden aan meer ernstig zieke baby’s. Er komen meer couveuses en CPAP-apparaten (ademhalingsondersteuning). Ook komen er monitors, waardoor veranderingen in de conditie van zieke baby’s hopelijk eerder kunnen worden herkend. We kunnen niet wachten tot de NICU helemaal af is, ondanks dat dit helaas niet tijdens ons verblijf zal zijn.

 

866 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag